Adalet yerini buldu diyenler muhakkak var içinizde. Ne o? Acımadı mı içiniz?
Bu vaziyeti, empati yoksunu arkadşlarım için şöyle ele alayım: A kentine gönderilen bir insani yardım gemisi, B şehrinin kendince haklı sebepleri olduğu için B askerleri tarafından baskına uğrar. Bu baskında da, B şehrinin askerleri nefsî müdafaada bulunduklarından, A kentinin dokuz vatandaşını öldürürler. Uluslararası bir mahkeme kurulur. B kenti ilk celsede suçsuz bulunur. Oldu mu? Şimdi acıdı mı içiniz?
İşine geldiğince, hak ve hukuku savunan milletler, ebediyete kadar haksızlığa ve hukuksuzluğa maruz kalmaya mahkûmdurlar. Bir olaya öznel değil, nesnel bakacaksın ki ileride bir haksızlığa uğradığında sesini duyurmaya hakkın olsun. Kışkırtıcı hareketlerde bulunanlar, her daim "sebep" olanlardır, unutmayın.
1938 yılını, 1980 yılını iyice araştırın. Az önce verdiğim örnek, umarım empati kurmanız için yol gösterir.
Kendi halkını bombalayarak ünvan kazanmış bir pilotu tanıyın.
Kendi halkını sindiren bir devleti tanıyın.
Babanızı tanıyın.
